Daiwa Ninja LT
recenzja i opinie

Daiwa Ninja LT to kołowrotek, który udaje droższy, niż jest. Za nieco ponad dwie stówki dostajesz rotor Airdrive, korpus w koncepcie Light & Tough i hamulec ATD — rozwiązania ściągnięte z Daiw za dwa, trzy razy większe pieniądze. Testowaliśmy go przez cały sezon w dwóch rozmiarach: 2500 w spinningu i 4000 w feederze. Oba wygrały swoje zestawienia. Ta recenzja tłumaczy, dlaczego wracamy do niego, kiedy ktoś pyta „co kupić, żeby nie żałować".

Light & Tough, czyli lekko, ale nie tandetnie

LT to skrót od Light & Tough i cała filozofia tej serii: korpus ma być lekki, ale nie kosztem sztywności. Ninja waży 230 gramów w rozmiarze 2500 i 270 w 4000 — na tyle mało, że całodniowy twiching czy rzucanie koszykiem nie odbija się na nadgarstku. W dłoni od razu czujesz, że środek ciężkości siedzi blisko stopki, więc zestaw nie „przewraca się" do przodu.

Korpus jest z kompozytu, nie z metalu, i ktoś przywiązany do stalowych „czołgów" uzna to za wadę. W praktyce ten materiał w tej klasie nie ugina się pod obciążeniem na tyle, żeby to czuć przy holu. Drobiazg, który zdradza, że Daiwa nie poszła na całość z oszczędzaniem: korbka jest wkręcana na gwint, a nie wpychana na wcisk. Za dwie stówki to nie jest oczywiste.

Hamulec ATD — tu naprawdę wygrywa się ryby

Jeśli masz zapamiętać z tej recenzji jedną rzecz, to tę: o klasie kołowrotka decyduje hamulec, a konkretnie jego płynność, nie maksymalna siła w kilogramach. Ninja ma system ATD (Automatic Tournament Drag) Type-L, który rusza gładko od pierwszego kliknięcia i narasta równo, bez tego szarpnięcia na starcie, które w tańszych kołowrotkach zrywa cienkie przypony na pierwszym gwałtownym odjeździe ryby.

Deklarowane 10 kg na obu rozmiarach to zapas, którego ani na spinningu, ani na method feederze nie wyczerpiesz. Ważniejsze jest to, co hamulec robi na trójce-sandaczu, który wali w bok pod prąd, albo na karpiu, który wchodzi na method i odjeżdża: linka schodzi równo, a Ty pracujesz wędką zamiast modlić się, żeby przypon wytrzymał. To po tym najszybciej odróżnisz dobry kołowrotek od budżetowego.

Rotor Airdrive i kultura zwijania

Airdrive to lżejszy, przeprojektowany rotor i monokabłąk. W praktyce znaczy to jedno: start jest natychmiastowy. Nie ma tej gumowatej bezwładności, którą znasz z najtańszych kołowrotków, gdzie zanim rotor ruszy, przynęta zdąży opaść. Do jiga, gdzie liczy się błyskawiczne wybranie luzu po opadzie, to realna różnica.

Nawija równo dzięki systemowi układania linki, a płytka szpula Longcast ABS schodzi z żyłką gładko i wyrzuca zestaw zauważalnie dalej niż zwykła, głęboka szpula. Przy spinningu to metry rzutu, przy feederze — celność na dystansie. Cienką plecionkę układa bez zarzutu; grubszą (patrz niżej) trzeba na starcie przypilnować.

Ninja LT 2500 w spinningu

Rozmiar 2500 to najczęstszy wybór do lekkiego i uniwersalnego spinningu i to nim Radosław przechodził sezon. Jig na sandacza, guma na okonia, twiching woblera na szczupaka — 230 gramów sprawia, że po całym dniu machania ręka nadal jest Twoja. Hamulec, który spokojnie przyjmuje metrowego szczupaka na dynamicznym odjeździe, przy okoniu jest wręcz przesadą. Do tego typu łowienia trudno mu cokolwiek zarzucić.

Jak wypadła na tle konkurencji, rozłożyliśmy w rankingu kołowrotków spinningowych, gdzie zajęła pierwsze miejsce. Jeśli dopiero dobierasz rozmiar i klasę pod swój styl łowienia, zajrzyj też do poradnika jaki kołowrotek do spinningu.

Ninja LT 4000 w feederze

Ten sam kołowrotek, większa szpula — i nagle mamy narzędzie do zupełnie innego łowienia. Rozmiar 4000 wziął Jakub pod method feeder na leszcza i płoć. Method na wodach stojących nie wymaga czołgu; wymaga kołowrotka, który równo układa cienką plecionkę, dobrze rzuca lekkim koszykiem i nie męczy przez cały dzień nad szczytówką. Szpula Longcast wyrzuca koszyk równo i daleko, a 270 gramów to wciąż lekko jak na rozmiar 4000.

Wolnego biegu tu nie ma i przy method feederze wcale go nie potrzebujesz — montaż półsztywny zacina rybę sam, a klips na szpuli trzyma dystans rzutu. Gdybyś łowił klasykiem na rzece, gdzie ryba odjeżdża z koszykiem, dopiero wtedy warto rozejrzeć się za baitrunnerem. Jak Ninja wypadła w tej roli i z czym konkuruje, opisaliśmy w rankingu kołowrotków do feedera, a samą metodę krok po kroku w poradniku jak łowić na feeder.

Który rozmiar Ninja LT wybrać

Seria idzie od 1000 do 6000, ale dla większości sprowadza się do dwóch decyzji. Do spinningu bierz 2500 — lekkie, zwrotne, uniwersalne pod okonia, sandacza i szczupaka. Do method feedera i lekkiego gruntu na wodach stojących wybierz 4000, bo większa szpula Longcast daje równiejszy, dalszy rzut koszykiem. Jeśli celujesz w dużą rzekę, daleki dystans albo karpia na feeder, patrz w stronę 5000 — ale wtedy warto rozważyć model z wolnym biegiem.

Cztery łożyska — i dlaczego to nie jest problem

Karta sklepowa wytknie Ninji „tylko 4 łożyska" obok konkurencji krzyczącej „7+1". To najbardziej mylący parametr w całej branży. Znaczenie ma jakość łożysk i ich rozmieszczenie, nie liczba. W naszych testach cztery łożyska Ninja pracowały płynniej i dłużej niż siedem plus jedno w tańszych kołowrotkach, które po dwóch miesiącach zaczynały chrupać. Liczbę na pudełku traktuj jak ciekawostkę, nie kryterium.

Po sezonie — co zostało z gładkości

Najuczciwszy test kołowrotka to nie pierwszy dzień, tylko trzydziesty. Po sezonie w kurzu, deszczu i kilku przypadkowych kąpielach obie Ninje nadal pracują bez luzu w korbce, a hamulec schodzi równo jak na starcie. To właśnie ta trwałość odróżnia je od budżetowej półki, gdzie początkowa gładkość znika po kilku wyprawach. Zadbaj tylko o podstawy: po łowieniu poluzuj hamulec i nie kładź kołowrotka w piachu.

Wady i na co uważać

Nie ma sprzętu bez rys. W komplecie nie ma zapasowej szpuli, więc jeśli chcesz mieć osobno żyłkę i plecionkę, dokupujesz ją oddzielnie. Grubsza plecionka lubi się podkładać pod szpulę na pierwszych zwojach — pomaga podkład z żyłki i przypilnowanie pierwszego nawinięcia. I najważniejsze ograniczenie: brak wolnego biegu. Do spinningu i method feedera to nieistotne, ale do klasycznego feedera na rzece i pod karpia lepiej dobrać kołowrotek z baitrunnerem.

Daiwa Ninja LT czy Legalis LT?

To pytanie pada najczęściej, bo obie dzielą korpus LT i ten sam hamulec 10 kg. Legalis siedzi piętro wyżej w cenniku Daiwy i czuć to w detalach: jest o kilkadziesiąt gramów lżejszy, ma dodatkowe łożysko i pracuje ciszej. To nie inna liga osiągów, tylko ta sama liga z lepszym wykończeniem. Łowisz okazjonalnie — bierz Ninję, nie poczujesz różnicy ani w portfelu, ani w pracy. Wyjeżdżasz nad wodę regularnie i zależy Ci na najniższej wadze — dopłata do Legalisa się zwróci.

Werdykt

Ninja LT to nasz domyślny typ dla każdego, kto szuka jednego solidnego kołowrotka i nie chce przepłacać. W spinningu i w feederze robi dokładnie to, czego się od niej oczekuje, i robi to lepiej, niż wskazuje metka. Odpuść ją tylko wtedy, gdy koniecznie potrzebujesz wolnego biegu albo metalowego korpusu. Dla całej reszty to najrozsądniej wydane dwie stówki w tej klasie.